Uitkeringen doelgroep dierenwelzijn 2011

We dachten slim te zijn met de invoering van de bepaling, dat onze uitkeringen echt ten goede moesten komen aan de dieren. En dus niet aan mensen zou je erbij kunnen denken. We doen het naar eer en geweten, maar telkens blijkt dat er geen strikte grenzen bestaan. Wat wel bestaat is, dat de belangen van dier en mens vaak parallel lopen. Dus een zekere hoeveelheid water in onze uitkeringswijn moeten we accepteren.

In 2011 hebben we onze koek van ¤ 30.000 voor dieren in 24 plakjes gesneden. Iedereen die ons voor een honorabel doel om geld vroeg, heeft een dun plakje gekregen. Daarvoor willen we ons nu verantwoorden, maar we kunnen hier geen 24 verhalen vertellen. We voelen ons – tot ons verdriet – genoodzaakt om te gaan opsommen. U, lezer, moet daarbij uw fantasie wat ruimte geven. Want achter elke naam schuilt ten minste één fervente dierenliefhebber, die bereid is offers voor zijn ideaal te brengen. We helpen zulke mensen natuurlijk graag om hun drang uit te leven.

Opvang van dieren met problemen is een hoognodige taak. Soms betaalt zelfs ook de overheid daaraan mee. We beginnen een zevental namen van geslaagde gegadigden aan u voor te leggen en we kiezen als volgorde gewoon het alfabet daarvoor: • Collie & Co in Nood, te Heerlen, • Dierenasiel Eugene Gebhard te Maastricht, • Dierenhulpcentrum Limburg te Heerlen, • Stichting Dierenopvangcentrum Groningen te Groningen, • Stichting Dierenpiramide te Stadskanaal, • Dierenstichting Hope te Heerlen, • Opvang Oude Manegepaarden en -Pony’s in Friesland te Leeuwarden. Alle zeven zijn instellingen, die dieren opvangen. Ruimtegebrek dwingt ons om bijzonderheden te negeren. Jammer, maar het zij zo.

Dierenambulances zijn in een viertal gevallen onderwerp van een uitkering. In twee daarvan, Stichting Dierenambulance ‘Dier in Nood’ te Peins en de Frettenstichting in Breda gaat het om vergoeding van een deel van de assurantiepremie. Dierenlot is een instelling die ‘strooit’ met het in bruikleen geven van een ook nog eens perfect ingericht voertuig, dat ze kennelijk ‘in het groot’ hebben aangeschaft. De bruikleners hebben echter moeite de assurantiepremie ervan op te hoesten. We hebben wel duidelijk gemaakt, dat wij niet elk jaar die kosten willen mee betalen. Dierenambulance Tiel had ook zo’n automobiel van Dierenlot geleend, maar had daar binnen twee jaar genoeg van. Zij vroegen ons om hulp bij de aanschaf van een occasion ten bedrage van hoogstens ¤ 15.000. Wij hebben ze met 10% van zo’n prijs geholpen. De Federatie Dierenambulances Nederland in Maarn vroeg ons om hulp voor de aanschaf van software ten behoeve van de administratie van elk van de leden. Het is uiteraard efficiënt wanneer alle leden hetzelfde administratief systeem van bijvoorbeeld rittenadministratie gebruiken. Efficiency is voor de ‘passagiers’ uiteindelijk ook nog van belang.

Alertis, de instelling, die het voor beren opneemt, is de exploitant van het Berenbos in Ouwehands Dierenpark in Rhenen. Het zijn daar geen dieren om te pronken, maar zielige beren, die alsnog een bijna normaal berenbestaan wordt geboden. Alertis vroeg ons om financiering van een mobiel röntgenapparaat om gebitten te kunnen controleren. Samen met de Manders-Brada Stichting hebben we de gevraagde ¤ 5.200 kunnen uitkeren.

De Zeehondencrèche Lenie ‘t Hart in Pieterburen is wereldberoemd. Dan lijkt financiering net een iets minder groot probleem. Maar nu zich ongeveer dubbel zoveel patiënten aandienen als normaal, heb je plots niet genoeg badjes. Ze vroegen ons om geld voor een roostervloer, trap, kokers en tussenbalkjes, allemaal attributen voor in de badkamer en ontvingen ¤ 1.000 als bijdrage van het Dinamo Fonds. Ecomare is een museum in De Koog, Texel, waar ook dierenopvang een thema is. Zo woont er nu een aantal bruinvissen, een beschermde diersoort, die niet meer in de natuur (de zee) teruggeplaatst kunnen worden. Onze bijdrage ad ¤ 2.000 heeft de aanschaf van een hijsinstallatie ad ¤ 16.000 mede mogelijk gemaakt.

Wat is een nieuw dak, voor de paardenstal van de ons welbekende Stichting ‘Op Herme’ te Ell dan een gewoon project. Maar het moet wel op z’n tijd moet gebeuren! Vogels kwamen bij ons in 2011 ook weer aan hun trek: het Vogelasiel ‘De Houtsnip’ te Honselerdijk (ZH) ontving ¤ 2.200 voor de renovatie van het zwembassin (voor de vogels!). Ook dit project financierden we samen met de Manders-Brada Stichting. Pech had de Werkgroep Boxmeer e.o. te Boxmeer. Ze hadden een kolossale brand en moesten als het ware opnieuw beginnen. Daaraan zijn ze druk bezig en wij stonden hen bij met ¤ 2.000.

De Stichting Kerkuilenwerkgroep Nederland uit Hoorn verzocht ons om een bijdrage voor een gedrukte handleiding bij de bescherming van de kerkuil. Onze hulp daarbij bedroeg ¤ 500. Hoe kunnen we de poezen bijna vergeten! Zwerfkatten vormen al gauw een probleem. De Sophia Vereeniging ter Bescherming van Dieren heeft een lokale Sophia Kattenbond Werkgroep Zeeuws-Vlaanderen te Koewacht en die is sinds een paar jaar succesvol bezig. Daartoe moet je wel kosten maken en die hebben we met onze uitkering ad ¤ 600 helpen delgen. De Stichting Dierenplaatsingsdienst Den Haag is geen ambtelijke instelling op het gebied van zwerfkatten. Het lijkt meer op de zzp van Diana Spaans. Die is altijd druk bezig en ja dan lijken je kosten ook relatief hoog. Voor dierenartsbijstand kreeg ze ¤ 500. In het havengebied van IJmuiden is er ook een Zwerfkattenstichting werkzaam en die ontving van het Dinamo Fonds ¤ 500.

Tenslotte nog drie buitenbeentjes. Mevrouw de Bordes uit Zeist promoveerde in december 2010 met het proefschrift Dieren in het Geding. Dat gaat over de rechtspositie van dieren. Zelf is de schrijfster verre van tevreden over de bescherming van dieren in rechte. Daarom wilde zij ook een boek uitgeven voor een veel groter publiek. Dat is er nu. Op de voorlaatste pagina schrijft ze ‘Dit is een somber boek. Somber omdat in de laatste 125 jaar weinig is verbeterd voor dieren’. We hebben er ¤ 2.500 aan meebetaald in de hoop dat het toch helpt om de wereld voor dieren te verbeteren.

De Stichting Dier & Recht in Amsterdam ziet een taak voor zichzelf weggelegd bij het constateren van dierenleed bij de rashondenfokkerij, die gepaard gaat met het kweken van erfelijke gebreken. Zij wil de aspirant-kopers van bepaalde rashonden via Marktplaats en/of Speurders waarschuwen tegen het kopen van dit soort eigenlijk zieke dieren. Daartoe moest een database van ongeveer 40 hondenrassen worden opgesteld en daarvoor vroegen ze financiële ondersteuning. We hebben hen met ¤ 1.500 geholpen.

Het derde buitenbeentje is de Stichting ‘Eyes on Animals’ uit Amsterdam. De ogen zijn die van de inspecteurs en de animals zijn de (slacht-)dieren in vrachtauto’s. Achter deze stichting staat een felle Canadese Lesley Moffat, die weet van wanten. Hij was de oprichter en is nu de directeur. Het is een jonge Nederlandse stichting met een uitstekende reputatie waaraan hoofdzakelijk Nederlanders aan verbonden zijn. Zij kregen van ons ¤ 1.500 als bijdrage aan de opvoering van de inspectiecapaciteit.