Uitkeringen doelgroep dierenwelzijn 2010

‘U weet niet half hoe blij we hiermee zijn’. Zo schreef ons een instelling die zojuist hun uitkering van het Dinamo Fonds had ontvangen. Dus heeft onze steun niet alleen dieren baat gebracht, maar ook mensen, die zich belangeloos daarvoor inspannen. Zij beleven er vreugde aan en daarmee oogsten wij dubbele satisfactie. Dit is weer een voorbeeld waarmee het Dinamo Fonds toont, aan zijn bedoelingen te voldoen.

De hiervoor aangehaalde brief kwam van de Stichting It Schildhûs uit Goingarijp(Fr). De naam verraadt het al, het gaat om schildpadden. Onze bijdrage ad € 1.000 was nodig voor de dekking van dierenartskosten. Blij was ook het echtpaar Landman dat in Warmenhuizen(NH) woont. Die hadden hard geld nodig voor een ziekenboeg voor egels. De Stichting Egelopvang Dikke Prik kreeg er van ons € 1.500 voor. Waarmede de capaciteit aan uitwenhokken voldoende zal zijn om per jaar een kleine 500 egels naar behoren op te vangen.

Een zevental van de 17 instellingen op het gebied van dierenwelzijn, die in 2010 uitkeringen van het Dinamo Fonds ontvingen, hadden dit nodig als tegemoetkoming in de kosten van dierenartsen. Het gaat ook hierbij om instellingen die dieren opvangen. Dat zijn bijvoorbeeld honden en katten maar ook schildpadden en ander ‘volk’ dat in het Dierenasiel in Gorinchem terecht komt. Die dierenarts heeft een afwisselende baan, want hij moet van alle markten thuis zijn. Per jaar kost hij ruim € 25.000, maar daar staat hij (of zij?) een heel jaar klaar voor die dieren. Onze bijdrage bedroeg € 3.000. De Stichting Mirtos Animal Project was ‘ontzettend blij’ met onze € 2.000. Zij zorgen voor de hier aangekomen in Kreta opgevangen ‘wilde’ honden, die daar een afschuwelijk bestaan hadden. Voor de import van dit dierenverdriet worden ook degelijke baasjes gezocht en gevonden.

Vorig jaar was het op het ‘wilde katten’-front wat rustiger: slechts twee instellingen vroegen ons om een uitkering, te weten de oude jaarverslag 2010 bekenden, Dierenplaatsingsdienst Den Haag en de Kattenbescherming Nederland uit Delfgauw. Beide vroegen om bijstand in verband met weer hoge dierenartskosten. Laatstgenoemde instelling heeft een erg pretentieuze naam gekozen, maar what ‘s in a name? We hebben op ons lijstje ook de Stichting Vissenbescherming, maar dat is geen vissenasiel. Ook deze naam dekt de lading niet, maar ze bedoelen het goed.

Feitelijk probeert men mensen te doen beseffen, dat bijvoorbeeld de hengelsport voor vissen ellendig is. Ze strijden daar nu tegen door zonnekleppen met de tekst ‘Hengelen is niet in de haak’ uit te delen. We hebben door bij te dragen aan de drukkosten ervan, een concessie gedaan aan onze beleidslijn dat dieren zo direct mogelijk baat van onze uitkeringen moeten hebben. Maar hoe kunnen we vissen beter helpen dan door middel van zonnekleppen? Dan hebben vogelbeschermers het toch makkelijker, want die kun je op allerlei manieren helpen. Bij voorbeeld door het bouwen van een til. Niet zo maar eentje, maar een speciale voor de huiszwaluw. Met de bedoeling die vogels tegemoet te komen, omdat er zoveel minder huizen met dakpannen worden gebouwd. De Fûgelwacht Hallum-Marrum heeft nu zo’n ding voor huiszwaluwen laten neerzetten. Overwinteren doen ze in Afrika. Ze hebben een goede appetijt, want ze vangen wel 9000 insecten per dag. Daarvan is dan een deel bestemd voor hun kroost en dat is talrijk, want ze laten het niet bij één nest per jaar, nee hoor, wel twee of drie!

Twee werkgroepen voor roofvogels kregen in 2010 een uitkering van het Dinamo Fonds. De Stichting Steenuilen Werkgroep Drenthe en de Werkgroep Boxmeer e.o. kregen elk ¤ 1.000 voor de bouw van nestkasten, respectievelijk voor de aanschaf van gereedschap. Hier gaat het dus niet om opvang van dieren, maar om vogels te helpen bij het vinden van broedplaatsen.

De Animal Life Foundation te Rotterdam ging op zoek naar een efficiënte en diervriendelijke manier om van het wespenprobleem af te komen. Het resultaat is de Beebar, een methode die in Rotterdam op ongeveer 50 locaties moet worden getest. Boven de mensen worden de dieren gelokt door voedsel. Als ze hun buiken vol hebben vliegen ze weg, zonder mensen lastig te vallen. De aanpak is professioneel en verdient aandacht. Reden waarom we dit project hebben gesteund.

De Stichting Dierenasiel Breda e.o. is een kostbaar verhaal op zichzelf. In zijn nieuwbouw moest de dierenkliniek nog worden ingericht. Onze bijdrage ging op aan een instrumenten en een onderzoekstafel. De Stichting Opvang Noach in Halle had het in 2010 druk met opvangen van wel 40 verschillende soorten vogels. Van elke soort waren het in drie gevallen één enkeling, maar in zo’n 37 eerdere gevallen om tien- of honderdtallen. Maar reeën, vossen, eekhoorns, muizen en marters kregen ook hulp en opvang. In totaal vingen ze 2400 in het wild levende dieren op. Logisch dat je dan elk jaar weer meer uitrusting nodig hebt.

Dan resteren nog de instellingen die zich met paarden en ezels bezighouden. We kennen ze al langer, de Stichting ‘t Olde Manegepeerd in Dalmsholte, die nieuwe voerbakken nodig had. De Stichting Navajo Ranch in Rotterdam-Z, die tijdelijk moest verhuizen en daarbij steun kon gebruiken. Tenslotte de Ezelopvang Bonaire, een zeer ambitieuze stichting, die de meeste ‘wilde’ ezels op het eiland al heeft opgevangen en daarvoor professioneel zorgt. In totaal gaat het om honderden ezels, dus een enorme kudde. Natuurlijk hebben ze financiële steun nodig en natuurlijk is het Dinamo Fonds veel te klein om de financiële problemen echt te helpen oplossen. Maar iets hebben we wel gedaan.